DE AVONTUREN VAN "DE BENDE" VAN SCHOTEN
Woensdag 28 januari 2009 - Schoten
Laatste dag. Tijd om een eindbalans op te maken. Maar eerst terug naar Schoten vliegen. Tussenstop: Amsterdam Schiphol. Zes uur vliegen en Rudy haalt ons midden in de nacht in Schiphol op. "Bedankt, Rudy en echtgenote." Het is vriezend koud in Amsterdam. Theo stelt Rudy onmiddellijk op de hoogte hoe men barracuda’s vangt in tropische wateren. Johny vraagt om voetbaluitslagen eraan denkend dat zijn kleinzoon het volgende maand ver gaat schoppen in Brazilië. De bende lacht zich ondertussen te pletter in de halfgevulde schoolbus. In Schoten wachten de afhalers sinds misschien wel langer dan sedert middernacht. Het is nu donderdag in België en woensdag in Gambia. Iedereen naar huis want het is koud maar de bende is een warme ervaring rijker. "Mijnheer, kunnen wij volgend jaar terug meegaan naar Gambia als we zelf betalen voor de reis?", vragen enkele leerlingen die dit jaar aan hun laatste schooljaar toe zijn. Het zal dus wel goed geweest zijn! Bovendien is het statistisch gezien bijna onmogelijk om een dergelijk onderneming - in zo’n kort tijdsbestek georganiseerd - praktisch vlekkeloos te zien verlopen: "Directie, bedankt voor het vertrouwen!" Theo zet zich nu schrap voor de eindevaluatie van de leerlingen. Ik zou mijn verslag graag eindigen met wat de Gambiaanse begeleider van de toeristenbus, die ons terugbracht naar de luchthaven in Banjul, zei toen hij onze t-shirts zag: "Thank you for helping Sukuta and don’t forget Gambia." We zullen Gambia zeker niet vergeten! Dit leek wel een film. Volgend jaar mag ATV mee.
Dinsdag 27 januari 2009 - Bijilo, The Gambia
Alhoewel we slechts een half uur met de auto van de hoofdstad verwijderd zijn, komen we er pas vandaag toe om die stad te bezoeken. Yaps brengt ons over de hoofdbaan naar de residentiële hoofdstad Banjul. Die onderscheidt zich duidelijk van de commerciële hoofdstad Serekunda.
We zien het parlement, de ministeries, regeringsgebouwen, de post, winkels, wat havengebonden activiteiten: een best aangename Afrikaanse stad. Zonder dat we er om vragen krijgen we een begeleider die zichzelf als gids heeft gepromoveerd. De man loopt met ons mee en geeft "deskundige" uitleg over schoenwinkels waar men schoenen kan kopen. De man is een blok aan het been en elk lid van de bende probeert hem te ontwijken, maar we blijven beleefd. We lopen rond in de overdekte marktplaatsen waar iedereen zijn waren aan ons aanpraat. We hebben het gat in de markt ontdekt want er blijkt geen restaurant te zijn in Banjul!
Op onze terugweg naar "huis" rijden we langs de bekende triomfboog van Banjul. Eerder op de dag heeft Gino die boog op de gevoelige plaat gezet. We hopen voor hem dat Banjul in de toekomst misschien ook voor hem een aanloopluchthaven wordt als hij lijnpiloot wordt bij Brussels Airlines. Davy Wymeersch van "Vlamingen In de Wereld" die ons vanaf het begin alle mogelijke inlichtingen heeft gegeven en die alle mogelijke hulp heeft toegezegd, komt ons bezoeken en prijst ons initiatief.
Maandag 26 januari 2009 - Bijilo, The Gambia
’s Morgens bij aankomst in "ons" Sukuta hospitaaltje krijgen we bezoek: de uitbaters van de bekende snoepwinkel in de Ridder Walter van Havere laan in Schoten! Toevallig bezoeken ze het project en ze willen een foto met ons. De wereld is klein!
Deze morgen staan enkele kleine aanpassingen en de finale afwerking in de zaaltjes op het programma. De Schotense en de Gambiaanse bende werken voor de laatste keer samen. Theo doet een uiteenzetting van de onderhoudsinstructies, maant de toehoorders aan om goed te luisteren en besluit elke fase van zijn uiteenzetting met een gevreesde ondervraging. Zij die tijdens de uitleg geslapen hebben vallen door de mand. Daar we de Engelse vertaling van het woord "sifon" niet kennen, is het woord "sifon" nu officieel Gambiaans Engels.
Johny maakt een plan op van de inkomruimte van het hospitaaltje. Bedoeling is dat die in een volgende fase zal afgewerkt worden om er afzonderlijk ruimtes in te creëren. Er wordt dus aan de toekomst gedacht! In het andere gebouw nemen daarna Nick, Bram en Johny de staat van het plafond op ten einde te evalueren hoe die in de toekomst kan hersteld worden.
De Sukuta-raad van oudsten is ondertussen gearriveerd met blikjes Fanta voor de bende. Aunty Sally geeft een rondleiding en alles wordt goedgekeurd. De dorpsoudste is duidelijk in zijn nopjes. Als we hem colanoten geven om ons respect te betuigen volgens het plaatselijk gebruik, is hij verbaasd dat we die geplogenheid kennen.
Bij onze aankomst ‘s middags in onze Sukuta-kantine blijkt dat die door de gastfamilie, die ons dagelijks van eten heeft voorzien, extra met bloemen is opgesmukt. De kelner van dienst plukt die bloemen elke dag van de boom bij de buren. Die zullen blij zijn dat we woensdag vertrekken, want er staan amper nog bloemen op hun boom.
Zondag 25 januari 2009 - Bijilo, The Gambia
Rustdag. Iedereen kiest eigen uur van ontwaken. Pot choco, pot honing mee naar de ontbijttafel. Theo stelt algemeen onderhoudsplan op dat als basis zal dienen voor de instructies aan de hospitaal-"maintenance" ploeg – en ook als uitleg voor onze bende en de Gambiaanse studenten. Het onderhoudsplan wordt door Ken in leesbare tekst omgezet. Adnan van zijn kant maakt de vertaling naar het Engels van de nederlandstalige manual voor de airco.
François heeft zijn koffers gepakt en zal in de loop van vandaag huiswaarts keren. Afscheid, uitwuiven, we krijgen nog een drankje van François en de bende wordt door hem gefeliciteerd. ’s Avonds zullen we zijn vliegtuig boven onze kantine zien vliegen, terwijl we barracuda eten. François weet niet dat hij op dat ogenblik de uitleg mist van Theo op welke manier barracuda’s gevangen worden.
Vandaag is het ook inkoop in Serekunda van inlands fruit zoals kolanoten en speciale appelsienen. De tweeëntwintigjarige receptioniste van ons hotel treedt vandaag in het huwelijk: ze wordt met haar vrouwelijk gevolg met bloemen in ons hotel binnengeleid. We worden ’s avonds zelfs op het feest uitgenodigd. Op onze vraag waar haar man is, blijkt dat die er vandaag niet is! Het gaat dus om een vrijgezellenfeestje en dat blijkt ook daar de gewoonte te zijn.
Zaterdag 24 januari 2009 -
Bijilo, The Gambia
De opdracht van KA Schoten is bijna volbracht. De efficiëntie van de "Bende" en het – gelukkig – wegblijven van grote tegenslagen heeft dit allemaal vlot laten verlopen.
De officiële "overdracht" aan de verantwoordelijken van Sukuta Health Center, aangevuld met de nodige uitleg, is voorzien voor maandag. Johny en Theo buigen zich vandaag en morgen, zondag, over een instructieset met betrekking tot het onderhoud en de werking van de installatie. Het plaatselijke maintenance-team zal de elektrische installatie dus maandag in gebruik kunnen nemen. Onze eigen onderhoudsploeg (m.a.w. "de Bende") zal maandag ook nog de "vijf beddenkamer" (inmiddels uitgebreid tot zes bedden) tot in de puntjes verzorgen.
Vandaag, zaterdag, maakt "de Bende" een uitstap naar Paradise Beach, een lokale stranduitstap waarbij aangename namiddaguurtjes kunnen doorgebracht worden in een rustige en prachtige baai, een groot contrast met de eerder woelige zee in Bijilo.
’s Morgens wisselen we eerst het nodige geld uit in Senegambia, de nabijgelegen "uitgaanswijk" in de omgeving van de duurdere toeristenhotels, met restaurantjes variërend van Thai’s eten tot echte pizzeria’s.
Op weg naar Paradise Beach bewonderen we de bijzonder mooie houtsnijkunst van de lokale bevolking in de Brikama Craft Market. Alle bendeleden halen hier hun hartje op aan één van meest geliefde Afrikaanse bezigheden, nl. het bieden en afbieden. Trotse bendeleden komen voortdurend hun trofeeën tonen (dit zal zeker de nieuwsgierigheid van het thuisfront aanscherpen!). Andy ontpopt zich daar tot een voorbeeldig leerling op dat vlak; hij geniet er zeer duidelijk van, maar ook de andere "bendeleden" beleven er evenveel plezier aan.
Bij aankomst in Paradise Beach hebben we een "gezond hongergevoel" na de escapades van ’s morgens. Iedereen maakt zijn keuze in een beachrestaurant en ongelofelijk maar waar: hier kunnen we zelfs tong (vis uiteraard) eten. Vorige dagen hebben we altijd barracuda, ladyfish en andere plaatselijke vissoorten gegeten. François betaalt daar een rondje voor zijn laatste dag met de Bende.
Over vis gesproken, de vruchten van de plaatselijke visindustrie kunnen we ontdekken bij de aankomst van de ontelbare vissersbootjes in het vissersdorpje Tanji, het Gambiaanse "Zeebrugge"… verschil is wel dat hier de vangst van de vissersbootjes naar het strand gebracht wordt door de wadende meisjes, met de manden vis op hun hoofd. Enkele vissen per mand is hun loon…
Zaterdagavond worden we vergast op een BBQ aan de buitenbar, in de hoteltuin. We genieten van enkele eenvoudige maar lekkere gerechten onder de tonen van twee muziekgroepjes. Gelukkig kunnen we het eerste groepje vlug overtuigen om hun geluidsversterking uit te schakelen zodat we de "echte" Gambiaanse muziek kunnen horen. Nadien kwam er ook een groepje met een zangeres die al dansend muziek en liederen bracht die eerst misschien door onze "bendeleden" niet gewaardeerd werden, maar uiteindelijk heel meeslepend bleken.
Vrijdag 23 januari 2009 -
Bijilo, The Gambia
Een rustige dag; op vrijdagmiddag begint het muslimweekeinde maar vooraf trekken Johny en Theo, samen met François, naar het Sukuta Health Center. De andere bendeleden houden platte rust, m.a.w. slapen uit en genieten nadien van een lekker weertje aan de waterkant van ofwel de zee, ofwel het zwembad. Een verdiende rust na toch wel enkele zware werkdagen onder niet bepaald de meest ideale omstandigheden.
Johny en Theo activeren de eerste airco. Enkele kleine probleempjes worden nog opgelost maar op het cruciale moment kwam er geen "leven" in het toestel. Consternatie uiteraard, tot werd vastgesteld dat de volledige elektriciteit was uitgevallen! Nadat ook aan dat euvel werd verholpen, kon het geluk niet meer op wanneer de eerste koele lucht zich verspreidde in de operatiekamer (de tweede airco komt maandag aan de beurt).
François verwijdert intussen enkele (oude) verfvlekken op de vloer. Maandag kan daaraan nog verder gewerkt worden.
Er worden nog enkele puntjes op papier gezet voor een volgende "missie".
Maandag zal – samen met de leerlingen van het GTTI - alles ultiem uitgetest en op punt gezet worden en zal Theo, met de nodige logistieke ondersteuning van andere bendeleden, een overzicht geven aan de plaatselijke onderhoudsploeg en techniekers.
Morgen wordt een uitstap gepland naar Brikama, de meest bekende "craftmarket" van The Gambia, Paradise Beach, één der mooiste stranden, en Tanji, het meest typische vissersdorp.
Na de intense arbeid van de voorbije dagen zeker een mooie beloning!
Donderdag 22 januari 2009 -
Bijilo, The Gambia
’s Avonds is het reeds pikdonker om half acht, ’s morgens is het licht om… half acht.
We hebben deze ochtend geluk met het weer want… het is "koud": ca. 16° Celsius met een licht zeebriesje.
"Financieel directeur" Colin heeft gisteren een tussentijdse balans opgemaakt en we zitten volledig binnen het budget. De "bende" krijgt vandaag een extra drink. Gisteren hebben we op de "werf" bezoek gekregen van Adama Cham, parlementslid en tevens voorzitter van een parlementaire commissie die instaat voor het gezondheidsbeleid in The Gambia. Hij stond erop een woordje te placeren voor onze cameraman van dienst: François. Zoals Bush in Slovenië zei dat de Slovaken goed zijn, werd KA Schoten geprezen omdat Zweedse studenten bekend staan om hun werklust…! Tijdens zijn "TV-toespraak" ging ook nog z’n gsm af met het gevolg dat de rest van zijn woorden begeleid werd met het Nokiadeuntje van "Carribean-Nights". Onverstoord ging de man verder, want zijn mobieltje stak te ver weg in zijn tuniek.
Vandaag…
Onze "man achter de schermen" François bezoekt inmiddels Dr. Mariatou Jallow, de Secretary of State for Health, m.a.w. de Minister voor Gezondheid. Hij sluit daar een overeenkomst af voor verdere samenwerking. Onze partner in dit project, de vzw Steen / Vrienden van Sukuta is dus nu officieel erkend als "goodwill ambassador of The Gambia"!
Op de "werf"…
"Niet verstandig hé mannen, om die condensors niet op de rubber houders te plaatsen… Dat is noodzakelijk voor het trillen… Allez komaan mannen, losmaken en verplaatsen." (Je raadt het al… Peleman).
Ondertussen komen er goedkeurende kreten uit de verschillende kamers bij het inschakelen van de separate stroomkringen aan de centrale verdeelkast. Eén kring laat het afweten maar de oorzaak van het falen wordt onmiddellijk door Matti gedetecteerd: een onvoldoende bevestigd kabeltje.
"You must know this…", Theo geeft weer uitleg aan de Gambiaanse leerlingen. Nick, Bram en Adnan geven de kamers, waar de schilderwerken al beëindigd zijn, een laatste opknapbeurt. Gino en Yorn concentreren zich verder op de airco’s. Ken overloopt de testwerkzaamheden, Andy neemt het initiatief om de vloeren te schrobben met verdunner. Werner heeft intussen de verdeelkast afgerond.
"Is het draadschema overgebracht?" vraagt Peleman.
Raphael springt in bij de airco’s.
Andy heeft van Anty Sally allesreiniger, javel, dweilen en een schuurborstel gekregen. En sweepen maar!
‘s Middags gaan we opnieuw eten bij Yap’s zus, waar een serieuze portie rijst met Gambiaanse goulash staat te wachten.
De namiddag wordt gespendeerd met het afwerken van de "5 beddenkamer", onder het goedkeurende oog van drie vertegenwoordigers van de WHO (UN World Health Organisation). We krijgen opnieuw figuurlijke bloemetjes opgespeld. Ondertussen meten Theo en Johny het hoofdgebouw op, met het oog op een eventuele missie van een andere "bende" in 2010…
Woensdag 21 januari 2009 - Bijilo, The Gambia
‘"Eéndraadschema’s maken voor het geheel van de kamers."
"Denk er eens over na."
"What we gonna do is… we take the switch… we make a shortcut…"
"OK?"
"‘Dit, dit is licht, dit is airco, dit zijn de schakelaars,…"
Mijnheer Peleman’s stem klinkt in alle kamers.
Gino en Yorn verdwijnen op zolder om verder te werken aan de centrale bekabeling. Nick, Adnam en Ken zetten zich aan het afschuren van de muren. Matty tekent een draadschema. Bram en Andy houden zich bezig met de afwerking. Werner neemt de verdeelkast onder zijn hoede.
Lampen, enkele handwerktuigen en verf worden in Serrekunda gehaald. Onderhandelen bij het geldwisselen, onderhandelen met "gele" en "groene" taxichauffeurs die elk hun werkterrein verdedigen, hoort bij de dagelijkse bezigheden.
Peleman kijkt met zijn pupillen de bedrading van de verdeelkast na. De intussen gearriveerde spaarlampen worden geplaatst. Interviews worden afgenomen en op "pellicule" geplaatst door François. Raphaël wimpelt een interview af en zegt: "Straks als ik tijd heb."
Theo’s bulderlach klinkt overal.
Ook vandaag is de dorpsoverste komen kijken en zijn vertaler zegt dat hij zeer tevreden is. Johny loopt er glunderend bij. En nu op naar het middagmaal bij Yaps’ zus Denjah. En wat komt er op tafel? Gambiaans stoofvlees met…frieten! Enthousiasme alom uiteraard.
Daar wordt ook overlegd op welke manier we zullen ingaan op de uitnodiging door de hotelmanager voor een speciaal voor ons georganiseerde BBQ. Valt het erg op dat er veel over eten wordt gepraat? De "bende" is onverzadigbaar…
De rest van de namiddag zal echter wél besteed worden aan de "finishing touch" van de eerste kamer.
Dinsdag 20 januari 2009 - Bijilo, The Gambia
Het werk begint een routine te worden alsof we dit al weken deden; iedereen op tijd aan het ontbijt; Johny deelt plichtsgetrouw de malariapillen uit; François stormt het hotel binnen na zijn 25 minuten ochtendwandeling; hij toont ons zijn laptop met de KA Schoten – Gambiasite met de belevenissen van de "Bende van Schoten" en stuurt het dagelijks verslag op. Yaps haalt ons op met zijn busje; 10 minuten rijden over een goede baan, naar Sukuta Health Center (in het dorp is de "weg" een andere koek). Ter plaatse neemt iedereen onmiddellijk zijn positie in, samen met de zeven Gambiaanse studenten. Boren, slijpen, meten, schaven, draden trekken, ordenen, plannen tekenen: iedereen is wel met iets bezig. Werner is duidelijk opgetogen om nu echt aan de slag te kunnen gaan, want de functie van magazijnier is voor hem iets te statisch. KA Schoten-Schilde is nu KA Schoten-Schilde-Sukuta geworden, met Theo als dienstdoende leerkracht electriciteit (of wat dacht u?).
Ondertussen is er verf aangekocht en de eerste kamer wordt onderhanden genomen. In de andere kamers gaan de elektriciteitswerken verder. De dorpsoudste (de Alkalo) komt een kijkje nemen en is in de wolken.
’s Middags eten we in het centrum van Sukuta, bij Yaps; zijn zus bereidt de gerechten: veertien schotels met vis en rijst, genoeg voor een legerregiment, verdwijnt in evenveel hongerige magen. Eén hongerige maag - genaamd Gino - vraagt tijdens het eten al wat de pot morgen zal schaffen: prioriteiten zijn belangrijk!
Te voet terug naar het Sukuta Health Center. Vervolgens dezelfde activiteiten zoals 's morgens tijdens de namiddaguren tot halfzes.
Streng maar rechtvaardig ondervraagt KA-Sukuta-leraar Peleman zijn Gambiaanse pupillen. Ze antwoorden goed maar niet naar zijn volledige voldoening (of wat dacht u?). Peleman’s remediëring bestaat dan uit een verduidelijking met andere woorden met één en al enthousiasme tot gevolg.
Yorn en Gino zitten een groot deel van de dag op de bovenruimte, onder het dak, om de kabelverbindingen van de benedenruimte te bundelen en te installeren. De temperatuur daarboven ligt hoog: rond de 35° Celsius, met een zeer beperkte bewegingsruimte. Ze kwijten zich echter meesterlijk van hun taak en blijven zelfs kandidaat om dit ook morgen verder te doen.
Voor vanavond plannen we een verdiende vis(?)maaltijd in de Maajaa Beach Bar, onze 'kantine" aan het strand.
Maandag 19 januari 2009 -
Bijilo, The Gambia
Mijnheer Peleman: "Mannen, we werken volgens regels, anders komen we er niet!". Dus iedereen weet waar het op aan komt: instructies volgen en zeer precies de planning opvolgen. Acht uur later zal het resultaat bewijzen dat mijnheer Peleman gelijk heeft. Op de gepaste momenten wisselen Colin en Peleman gedachten uit, plegen overleg en nemen beslissingen. Werner als magazijnier, Nick en Bram aan het houtwerk, Gino en Yorn aan de airco, Adnam en Ken plaatsen de condensor, Matti en Raphaël voor de leidingen, Andy voor het elektrisch hoofdbord. De Gambiaanse studenten sijpelen in gedurende het eerste halfuur: te voet of per fiets: Suttering, Famara, Modou, Samba, Boebaker en Siddy. Zes Gambiaanse studenten die van wanten weten. Sidat is hun teamcoördinator. We hebben uitstekende samenwerking.
Het resultaat op het einde van de werkdag: één kamer kan morgen al afgewerkt worden met verf. Twee andere "zaaltjes" staan in de steigers. Sambo, zoon van Anty Sally, bezorgde ons enig ontbrekend materiaal: schaaf, beitel en rasp. Overigens was de KA Schoten-materiaalproviandering excellent en materiaalmeester Werner kon voldoen aan alle vragen voor de meest specifieke werktuigen, noodzakelijk voor een efficiënte afhandeling van de taken.
De dag wordt afgesloten met een eetmaal in het hotel en… slapen.
Zondag 18 januari 2009 -
Bijilo, The Gambia
Vandaag is het serieus. De twee technische coördinators – Theo en Johny – hebben de eerste taakverdeling van de ploegen vastgelegd:
- Nick en Bram (hout): deuren herstellen;
- Uitpakken van de materiaalkrat, eerder uit België geïmporteerd. Werner neemt als eerste de positie in van magazijnier (die functie zal afwisselend door andere "bendeleden" worden ingenomen);
- Gereedschapsopvolging (Werner - als eerste);
- Installatie van 2 airco-apparaten (Gino en Yorn) blijven die posities gedurende de ganse periode innemen;
- In de "5 beddenruimte", de "operatieruimte" en de "2 beddenruimte" zal groepje A (Raphaël en Adnam) zich bezig houden met het maken van de doorvoergaten voor de kabels; B (Matti): het aftekenen van de armaturen en drukknoppen; groepje C (Ken en Andy): aircostopcontacten. Tenzij anders vermeld, zullen deze posities in de loop van week wisselen en darnaast zal elk groepje aangevuld worden met een Gambiaanse leerling.
Even over het weer: vandaag is het erg winderig, en de Gambianen vriezen uit hun vel. Het is namelijk ook hier winter en 20° - ’s ochtend - is voor hen echt koud! Voor ons is dit uiteraard een zacht temperatuurtje. Een geluk dat we aan de koele zeekant gelogeerd zijn want in de loop van de dag stijgt die temperatuur uiteraard, vooral in het binnenland. Hopelijk loopt dat niet te erg op wanneer we aan het werk gaan in Sukuta.
Vanavond organiseren we een kampvuur op het strand. Yaps zorgt voor de nodige ingrediënten, o.a. een aantal "Ladyfish", een plaatselijke vislekkernij, aardappelen, e.d.
En dan vroeg (?) naar bed want morgenochtend begint dus het echte werk (zie schema hiervoor).
Zaterdag 17 januari 2009 -
Bijilo, The Gambia
Dertien hongerige magen, gevuld met voor sommigen een aangepast ontbijt: Bram kocht een pot choco in de supermarkt, Meester Peleman schafte zich daar een potje honing aan, maar… het bleek achteraf een potje smaakmaker "Marmite" voor de soep te zijn.
Nu op weg naar de Gambiaanse wereld buiten het hotel, onder de kundige leiding van onze blanke "Gambiaman" François en onze gids Yaps. Kennismaking met het harde leven van de Gambiaan: duidelijk een overlevingsstrijd voor de dagelijkse boterham. Opvallend is de vriendelijkheid van de mensen en hun altijd aanwezige glimlach.
"Links" en "Rechts" zijn veel gebruikte woorden maar die zullen na de reis verduidelijkt worden...
In tegenstelling met wat het thuisfront zou denken, wordt er ook over werk gepraat. We zullen de taken in teams uitvoeren, met elke dag een andere samenstelling, om zoveel mogelijk variatie en werkervaring te bevorderen. Die groepjes worden aangevuld met leerlingen van het lokale hoger beroepsonderwijs (GTTI). We zullen dus werken in "multi-colored" teams.
Deze namiddag hebben we het nabije mangrovegebied met prauwen afgevaren en de plaatselijke "industriële" activiteiten uitgelegd gekregen: cement maken, verf maken en kippenvoer samenstellen. Tijdens een korte drinkstop in de specifieke Lamin Lodge hebben Bram, Andy en Matty de apen met stokken van zich moeten afhouden. We passeerden nadien door het gehucht Lamin waar alles in gereedheid werd gebracht voor het nakende bezoek van de president, door de bevolking, uitgedost in feestelijke, kleurrijke kledij.
De namiddag werd afgesloten met een bezoek aan de kleurrijke, overvolle, grootste, immense markt van Gambia, in Serrekunda. Een opeenvolging van stalletjes waar men alles wat men zich maar kan inbeelden, kan kopen, m.a.w. de plaatselijke "Harrods"...
Vrijdag 16 januari 2009 -
Bijilo, The Gambia
Vandaag hadden we onze eerste ontmoeting met 'Anty Sally', letterlijk een harde zelfverzekerde Gambiaanse, die de touwtjes in het Sukuta Health Center duidelijk in handen heeft.
Ze is zeer opgetogen over ons bezoek en toonde ons de verschillende ruimtes die we dienen in te richten vanaf maandag.
Onze 'bende' ziet het goed zitten en is al in gedachten bezig met de werkverdeling, onder de kundige leiding van Meester Peleman en Meester Colin.
De namiddag spenderen we bij de Alkali, of de plaatselijkse Sukutadorpsoudste of Chief van het dorp, die ons zijn vaderlijke 'zegen' geeft om aan het project in zijn gemeente te werken.
Bij het binnenkomen van de 'vergaderbinnenplaats' bleek de Alkali in een 'Marcelleke' rond te lopen. Hij verdween onmiddellijk in een van de vertrekken om er een halfuur later in groot ornaat terug te voorschijn te komen. Buiten het ontbreken van zijn tanden ontbrak ook totaal de kennis van de Engelse taal. We schatten zijn leeftijd op ongeveer 80 jaar...
Bij het begin van onze werkzaamheden, voorzien op maandag, zal hij zorgen voor een ontvangstcomitee. Dat comitee zal reeds morgen actief zijn bij het bezoek van de Gambiaanse President Jammeh aan Sukuta, waar we misschien ook aan zullen deelnemen.
Ook voor ons is nu moslimweek-end begonnen. We zullen die doorbrengen met culturele activiteiten waarover we zullen berichten. Vandaag zijn we het Bijilo Forest Park binnen gegaan.Dit is een apenpark waar onze ‘bende’ zich uitstekend thuis voelde… De activiteiten varieerden van handjes schudden met apen, het beklimmen van termietenheuvels en voor sommigen het ontvangen van telefoons uit België.
Donderdag 15 januari 2009 - Bijilo, The Gambia
De e-mail verbinding met Gambia blijkt verre van perfect. Toch een eerste verslag van Gino:
Hebben gezien dat onze mail van gisteren niet doorgegaan is. Gisteren was onze slaapdag. Vandaag, donderdag was onze eerste hele dag in Gambia om te acclimatiseren. Onze "bende" vindt het zeer geslaagd. De voormiddag hebben we doorgebracht in het Gambia Technical Institute, het hoger onderwijs met gespecialiseerde richtingen: houtbewerking, informatica, metaal, automechanica, elektriciteit-elektronica en bouwconstructie. We hadden een samenkomst met Academische deputy director, mr. Loum met wie we overeen gekomen zijn om volgende week met 5 van hun leerlingen in Sukuta Hospital samen aan de elektrische inrichting te werken.
Vandaag hadden we ook een eerste kennismaking met onze nieuwe werkplaats: Sukuta Maternity. Het was duidelijk te zien dat die druk bezocht wordt door vrouwen met babies voor onderzoek. Het is nu de bedoeling dat die families later naar het nieuwe gebouw komen nadat onze groep het gerenoveerd heeft. Ons eigenlijke werk daar zal maandag beginnen.
Onze lunch was in Serekunda, de grootste stad van Gambia, op 10 minuten rijden van Sukuta.
Het is nu 17u en we genieten van onze zwempartij in het hotel en de aanpalende zee. Mr Peleman zal snorkelles geven tot grote vreugde van de bende.
Dinsdag 13 januari 2009 - KA SCHOTEN
Aangemoedigd door heel de school vertrekken onze helden. Eerst nog een interview voor ATV en dan op weg!
 |
 |
 |
 |